| تبليغات | X |
 |
 |
|
| دیگر شما با خاطراتم سر کنید |
|
آخرين روزهای سال ، تنها ، اينجا ، من ، چه خوب كه تنهايم ، چه خوب ، چه خوب تنها دلخوشیم حافظ رو تاقچه است که گاه گاه در دستان لرزانم باز هم اینده را به خوب وعده میدهد و من ... باز دلتنگ و هراسانم از سالی که در راه است از بوی عود .. ٬اه ای اسمان نبار که بوی خاک دیگر به مشامم خوش نیست مرا به یاد عید میاندازی دیگر پامچال نمیخواهم از سنبل دلگیرم .. من از بوسه وقتی به اجبار است٬ هراسانم... کاشکی بودی و میدیدی |
|
+ نوشته شده در
ساعت 20:35 توسط milad |
|
|
قرار تنهایی ما روز جدایی فردا بود
خلاصه فردا واسه ما شروع کل دردها بود فردا قرار بود منو تو از همدیگه جدا بشیم فردا قرار بود همدم گریه ی بی صدا بشیم از توچه پنهون گل من من خیلی وقته بی توام دیروز و فردا نداره برام چه سخته بی توام یادش بخیر قلب تو بود برای من سنگ صبور میخواستم عاشقت کنم هر جور شده حتی به زور حالا که نیستی لااقل تسکین به قلب من بده اون که نخواست پیشم باشی حالا کجاست صبرم بده چجوری باور بکنم رقیب من نازت کنه شبها کنارت بخوابه از خواب بیدارت کنه یادته که زیر بارون تو دعا کردی بمیرم منم قول دادم که دیگه عکستو بغل نگیرم تو دعات گرفت و مردم اما عاشقم هنوزم با همون یه قاب عکست میگذرونم شب و روزم لحظه های اخر تو میره از یادم به سختی بدرقه ات اومدم اما دست تکون ندادی رفتی یه دلخوشی دارم هنوز حالا که دارم می میرم هر وقت که بارون بباره تو رو کنارم می بینم نگاه به چشم خیس من به عشق پاکم نکنید رفیق من رفته سفر چند روزی خاکم نکنید شاید خوشش نیاد که من تو خاک و خون پیرهنم مردم...چرا اون نمیاد با گل سرخ به دیدنم توقع داشتم میمیرم... حداقل نگاه کنه حتی نیومد لحظه ای... با جسم من وداع کنه
|
|
+ نوشته شده در
ساعت 10:33 توسط milad |
|
|
اينجا دلي شكست ...
اينجا كه همه مي گويند زيباست .... دلي شكست ... و كسي نيست زخم انگشتان سردي كه مي خواستند تكه هايش را از روي زمين جمع كنند را مرحم گذارد .... اينجا كسي حوصله ندارد ... و قهوه ي تلخ ، شيرين ، سرد ، داغ هيچ فرقي نميكند تنها بايد جنبيد ! و هنگامي كه كسي دست و پا مي زند با خود گفت : بيچاره ... و رد شد ! اينجا دلي شكسته است ... و پسري كه هنوز دلش مي خواهد وقت هاي تاريك دستاني روشن آرام دستانش را بگيرند ... دارد به خاله بازي ِ بچه ها حسادت مي كند ... چه معصومانه نمي خواهند بسوزند ... نابود شوند ... و براي پيدا كردن تكه هاي دلشان به دنبال نور بگردند !
|
|
+ نوشته شده در
ساعت 14:51 توسط milad |
|
|
مرگ را بگویید
|
|
+ نوشته شده در
ساعت 16:14 توسط milad |
|
|
دوست دارم بروم سربه سرم نگذارید............ گریه ام را به حساب سفرم نگذارید.............. دوست دارم که به پابوسی باران بروم............ آسمان گفته که پا روی پرم نگذارید.............. این قدر آیینه ها را به رخ من نکشید................ این قدر داغ جنون بر جگرم نگذارید.................. چشمی آبی تر از آیینه گرفتارم کرد.................... بس کنید این همه دل دور و برم نگذارید............... آخرین حرف من این است زمینی نشوید............... فقط....از حال زمین بی خبرم نگذارید..........
|
|
+ نوشته شده در
ساعت 23:55 توسط milad |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
ای کاش می توانستم به روزهایی برگردم که تنها اندوهم شکستن نوک مدادم بود
|
| نوشته های پیشین |
|
هفته سوم اسفند 1387 هفته دوم اسفند 1387 |
|
RSS
|
